Η τέχνη για την τέχνη

Κατέβηκα στο κέντρο για μερικές δουλειές και στον σταθμό του Συντάγματος είδα την 5η Μπιενάλε φοιτητών των σχολών καλών τεχνών.  Έχει κάποια αξιόλογα έργα. Περιέργως σχεδόν όλα είναι μεγάλα σε μέγεθος. Επίσης μπορεί κανείς εύκολα να ξεχωρίσει το φύλλο του ζωγράφου….

Περισσότερο εντυπωσιακή είναι η αδιαφορία του κοινού. Έξω από τον χώρο περνάνε δεκάδες άτομα το λεπτό, μέσα μπαίνουν ελάχιστοι. Ο Έλληνας έχει την τέχνη γραμμένη κανονικά. Όποιος έχει δει τι γίνεται στην Ηρακλειδών και πόσο κόσμο έχει το μουσείο που είναι ακριβώς μπροστά από τις καφετέριες, καταλαβαίνει..

Γενικότερα στα Ελληνικά μουσεία κατά κανόνα συναντάς μια χούφτα ανθρώπους, οι οποίοι σε μεγάλο ποσοστό είναι είτε πολύ νέα παιδιά (προφανώς φοιτητές του χώρου) είτε κυρίες άνω των 50. Ευτυχώς ενίοτε συναντάς και μαμάδες με τα βλαστάρια τους, τα οποία όμως δεν αποτρέπουν από το να αγγίζουν τους πίνακες….

Στην Εθνική πινακοθήκη (πριν την κρίση) πάντα συναντούσα Ιάπωνες, τους οποίους τα έργα μας τους άφηναν αδιάφορους. Τουλάχιστον έκαναν μια επίσκεψη.  Και μια που αναφέρομαι στην πινακοθήκη, πρέπει επιτέλους κάποια στιγμή να οργανώσουν με μια βάση τα δείγματα των αφισσών. Η παρούσα κατάσταση θυμίζει κυλίμια σε λαϊκή αγορά.

Αλήθεια, γιατί λέγεται «Μπιενάλε»;

Advertisements

1 comment so far

  1. haris on

    Περιέργως, κάναμε και οι δύο σήμερα, σχετικές αναρτήσεις.
    Τυχαίνει να γνωρίζω πάρα πολλούς που φοιτούν στην καλών τεχνών, και μπορώ να σου πω ότι δεν με κολακεύει καθόλου αυτό. Αλλά πίσω απ’ όλα αυτά κρυβόνται κυρίως οι καθηγητές τους: αυτοί τους παροτρύνουν να κάνουν μεγάλα έργα. Αλλά το χειρότερο: έτυχε να δω συζήτηση ενός καθηγητή με φοιτητή, ο οποίος έλεγε μπούρδες. Ε λοιπόν ο καθηγητής κοκκινίζει από τον θυμό του, αλλά αντί να πει κάτι, γυρίζει κατακόκκινος από τον θυμό του και φεύγει. Το πιστεύεις; Για χάρην της «ελευθερίας της έκφρασης» ο ρόλος των καθηγητών έχει χαθεί.
    Δεν με παραξενεύει που κανείς δεν μπαινει να δει την μπιενάλε. Εγώ μπήκα από περιέργεια και έφυγα μετά από 5 λεπτά. Ο Σεξπηρ έδωσε τον κατάλληλο ορισμό γι΄αυτή την έκθεση: πολύ κακό για το τίποτε.
    Γνώμη μου πάντως είναι ότι δεν φταίει η ελληνική παιδεία (και η κάθε παιδεία) για την σημερινή αδιαφορία, αλλά η ίδια η τέχνη. Είναι πανάθλια. Ή ακόμα χειρότερα: προσπαθούν να κάνουν έργα με δύσκολη τεχνική, αλλά φυσικά με άδειο περιέχομενο, για να «τυφλώσουν» την μάζα των θεατών έτσι ώστε να τους θαυμάσουν. Η τέχνη κατάντησε διαφημιστικό τρικ.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: